သူ႔ကိုေမ့ျပစ္ခ်င္ျပီ
အခ်စ္ဆိုတာတံတားတစ္စင္းလိုပဲ ဟုိဘက္ကမ္းကိုေရာက္ေအာင္ဘဲပို႕ေပးတာပါ။ အဲဒီကမ္းမွာ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ရိွေနမွာလဲဆိုတာေတာ့ အခ်စ္ကမလုပ္ပါဘူး။ ဒါဆို ဘယ္အရာက လုပ္မွာလဲ?
ကၽြန္ေတာ့သူ႔ကို ခ်စ္ခဲ့တယ္။ သတိရတယ္ လြမ္းတယ္၊ ေအာက္ေမ့တယ္၊ အေတြးေတြနဲ႔ရင္ခုန္တယ္။ သူနဲ႔ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေ၀းေနခဲ့တာေတာင္ သတိရတမ္းတေနခဲ့မိတာပါ။ ျပန္ေတြ႔ျဖစ္ေတာ့လညး္ ကၽြန္ေတာ့အခ်စ္က မပ်က္ျပယ္ခဲ့ဘူးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ အေလွာင္ခံေနရသလို ကၽြန္ေတာ္ခံစားေနရတယ္။ သူ႔ကိုခ်စ္တဲ့စိတ္က မေက်နပ္နဲ႔စိတ္ေတြေပၚလာမိတယ္။ သူ႔ကိုေမ့ျပစ္လိုက္ခ်င္တယ္။ တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ စိတ္ခံစားခ်က္ေတြထဲကတစ္ခုမဟုတ္လား။ အကယ္၍ စိတ္ကုိ အဲဒီထဲမွာ မႏွစ္ထားရင္ အဲဒီအခ်စ္ေလ်ာ့ခ် ႏိုင္မွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္အဲဒီလိုယူဆတယ္။ သံေယာဇဥ္က လာတဲ့အခ်စ္က ပိုခိုင္မယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ျမင္တယ္ေလ။ ေနာက္ျပီး အခ်စ္က လိုက္ရွာေနရတဲ့အရာမ်ိဳးမဟုတ္တာ။ အခု သူ႔ကို ေမ့ဖို႔အတြက္ တစ္ျခားတစ္ခုကို အာရံုစိုက္ရေတာ့မွာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္သံေယာဇဥ္ ရိွတဲ့သူတစ္ေယာက္ကို ေတြ႔မယ့္ အခ်ိန္ထိ အခ်စ္ကို သိမ္းဆည္းထားလိုက္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့အေၾကာင္း သူ႔အျမင္ကို ခဏရပ္ထားလိုက္ေတာ့မယ္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့အေၾကာင္းသူတို႔အျမင္ပဲ ေရးေတာ့မယ္လို႔စိတ္ကူးထားလုိက္ျပီ။
