Remember U

Remember you all the times

Wannabe, me! You all my mind

Hay Love you friend to deep my heart

Say you not believe in such

So long for you but a drop in my head

You joking of me with fool your friend

Make goals on you, never break myself

Date thou in dream with full of smile heart

Shade follows you by pace enough.

Hay Friend!

Win Htet
Aung

Wed 28, Oct
2009

Time about
10AM

On the Final
Examination of third Year (English)

At the desk
after all done

Waiting the
“allowed” time to leave the “Room” 803(B), West Yangon University

 

ကၽြန္ေတာ့၏ တစ္ေန႔တာမ်ား

တစ္ေန႔တာဆိုမွ မေန႔ကအေၾကာင္းကို ျပန္ေျပာရမယ္။ မေန႔က တကယ့္မွ Lucky 7 ပါဘဲ။ October 7 ေလ။ ဟုတ္တယ္ ဒါနဲ႔ဘာဆိုင္လဲေပါ့။ ဒီလို အိပ္ပ်က္လာတာ နည္းနည္းဆီဆိုေတာ့ အဲဒီေန႔က ေကာင္းေကာင္းၾကီးအိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္။ ဘယ္သူမွ လာမေနာက္ယွက္( း) လာမႏိုးဘူးလို႔ေျပာတာ) လို႔လား၊ ဘာမွကိုမသိတာလား မသိဘူး ၁၀ နာရီခြဲေက်ာ္သြားေရာ။ အဲဒါလာႏိုးမွ ႏိုးတယ္။ တံခါးဖြင့္ေတာ့ အေပါက္အလည္တည့္တည့္မွာ ခ်ီးပါထားတာ အပံုလိုက္ၾကီး း( အီးယြန္လိုက္တာ။ အဲဒါ ေဆးလိုက္ရတယ္။ ေရပံုးနဲ႕ ၁၀ ပံုးမကဘူး။ ျပာေတြျဖန္း ေခါင္းေလွ်ာ္ရည္နဲ႕ေဆးေပါ့။ အမွတ္တရေလးပါ။

ဘိုငၾကံ

ဘိုၾကီး ငၾကံ ကိုၾကီးဟန္နဲ႔

ဆံပင္ရွည္ျပီး သာဟန္ပန္ေတြယူမလာနဲ႔

လာထား ငၾကံ . . .

တစ္ေန႔ကေပါ့

ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္က

မီးမီးမျပန္ဘူးတဲ့ ကဲ

အဲဒါနဲ႔ ေကာင္မေလးတစ္ယာက္နဲ႔တဲ့ ကဲ

ဒါကိုပဲ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကိုတဲ့ ကဲ

ဒါေတာင္မွ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္တဲ့ကဲ

ကိုင္းဘယ္လိုလုပ္မလဲ ဘိုၾကီးငၾကံ

သုခစုစံ

မိုးေပါက္က်ေတာ့ ေဘးနံရံမွားကားကားျပီး ေစာင့္

ဂ်င္းေဖာသူ မယ္တင္က ေခါက္ဆြဲေျခာက္ထုပ္ အက်န္ကိုဆြဲ

ကုိသားခုအတြက္တဲ့ကဲ . . .

သူ႔မွာ ေတာ့  ေနသာျပီဆို

ျခံေရွ႔ မွာ သူအလာကို

သြားသြားျပီးေမွ်ာ္ သြားသြားျပီးလူး

ေတြးေတြးျပီးေဆြး ေရးေရးျပီးရယ္

လူူးလူးျပီးလိွိမ့္(အိပ္ယာထဲမွာ “း)” )

ျပီးေတာ့ ၾကိတ္ၾကိတ္ျပီးစား

၀က္႐ိုးဆို သူ႔အၾကိဳက္

ေျပးေျပးျပီးကိုက္ ေနာက္ေတာ့

ေျပးေျပးျပီးပါ ေျပးေျပးျပီးထဲ့

ေ၀းေ၀းၾကီးတဲ့ သူေျပာတာ

ဒါေပမယ့္ အမယ္ေလး ေဆြးရျပီ

ဒီငနဲၾကီးဟဲ့ဆိုျပီး ထုထုျပီးငို

ၾကာၾကာေတာ့ ပဲ့ပဲ့ျပီးကြဲ

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကုလားမနဲ႔

ကြိစိကြစနဲ႔  ဟီဟီးျပီး ျငားပါေရာလား ကဲ။         ။

သူ႔ကို ေမးေပးပါ

သူ သိပါ့မလား

သူ႕ကို ေျပာေပးပါ

သူ ၾကားပါ့မလား

သူ႔ရဲ႕ ေဘးနားမွာ

ငါ

အဲ

အက်တစ္ခ်က္

စနစ္တက် မတက္လွမ္းခဲ့ေတာ့
ေျခတစ္ခ်က္ အေခ်ာ္မွာ
ငါ ျပဳတ္က်ခဲ့တယ္
ဒါေပမယ့္ ေတာ္ေသးတယ္
ဖင္ထိုင္ရက္ က်လို႔

ရိွခဲ့တယ္

အေရာင္ရိွတယ္ အျပာေရာင္

အလင္းရိွတယ္ ညေနခင္း

အတူရိွတယ္ ဒို႔ႏွစ္ေယာက္

ေနရာရိွတယ္ ပလက္ေဖာင္းေပၚမွာ

ဆိုင္တစ္ဆိုင္ရိွတယ္ တုတ္ထိုးဆိုင္

ကားရိွတယ္ သူလိုက္သြားခဲ့တာ

မွတ္တိုင္ရိွတယ္ အသည္းကြဲရင္းေပါ့

ေျပာစရာေတာ့ရိွတယ္

ဒါေပမယ့္ မေျပာခဲ့ရပါ . . . .

ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္က ၂

ဒီပို႔စ္ေတြကို http://www.chintwin.com/readarticle.php?article_id=180&sb_action=refresh မွ ကူူးယူပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေရးခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို စုစည္းသိမ္းဆည္းထား ခ်င္လို႔ျဖစ္ပါတယ္။ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္က ေက်ာင္းမရိွရင္ ေနျမင့္မွ ထတက္တယ္ဗ်။ ေန႔လည္ဆိုဘယ္ေတာ့မွ မအိပ္ဘူး။ မူၾကိဳတံုးကဆို ဆရာမကအတင္းအိပ္ခိုင္းရတာ။ အဲဒါနဲ႔ ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္ အိပ္တယ္ေပါ့။ ဆရာမလည္း ထြက္သြားေရာ ထကျမင္းၾကေရာ။ မူၾကိဳတုန္းက အေၾကာင္းတစ္ခ်ိဳ႕မွတ္မိေနေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တက္ခဲ့တဲ့ မူၾကိဳက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်း႐ုပ္အ၀ိုင္းၾကီးနားက အစိုးရမူၾကိဳပါ။ အခုေတာင္ရိွေသးလားမသိဘူး။ အဲဒီမွာေကၽြးတဲ့ သာကူၾကိဳကို အခုသြားစားခ်င္ေသးတယ္။ ေက်ာင္းမွာ ျပိဳင္ပြဲေတြလုပ္ေတာ့ ဖားခုန္ရယ္၊ အစားရယ္၊ အကႌ်ေျပး၀တ္ျပီး ပန္းတိုင္အရာက္ေျပးပြဲ ေတြမွာ ၀င္ပါခဲ့ပါတယ္။ ဘယ္ပြဲမွာ ဘာဆုနဲ႔လည္းေတာ့မမွတ္မိပါဘူး။ မူၾကိဳတံဆိပ္ပါတဲ့ စြပ္ၾကယ္တစ္ထည္ေတာ့ရတာသိတယ္ဗ်။ အခုထိေတာင္ရိွေသးတယ္။ အဲဒီစြပ္ၾကယ္ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မ၀တ္ျဖစ္ပါဘူး။ အရမ္းၾကီးေနလို႔ေလ။ လူၾကီး၀တ္ၾကီးဆိုေတာ့ အဲဒီတုန္းက၀တ္လိုက္ရင္ ျပာကေလာင္ ျပာလေခ်ာင္ ျဖစ္သြားမယ္။ ေနာက္ျပီးေက်ာင္းကပြဲမွာ ေကာင္းစြပ္အခၽြန္ၾကီးနဲ႔ အျဖဴနဲ႔ အျပာအစင္းၾကား ခ်ဳပ္ထားတဲ့အ၀တ္ကို ၀တ္ျပီး စင္ေပၚတက္ကခဲ့ေသးတယ္။ စတက္ဖို႔ေခၚတုန္းက ေၾကာက္ျပီး ငိုေနေသးတယ္။ အန္မယ္ အေပၚလည္းေရာက္ေရာ ေကြးေနတာ။ ဗီဇကိုကပါတာ။ အေဖတူသားေလ။ တစ္ေန႔ မနက္ ၇ နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ပဲရိွအံုးမယ္ထင္တယ္။ အေဖက ကၽြန္ေတာ့ကို ဖေနာက္နဲ႔ေပါက္ျပီး မင္း အိပ္ေရးပုတ္လွၾကီးလား ဒီေလာက္ေနျမင့္ျပီး မိုးျခိမ္းေနတာေတာင္မႏိုးဘူး၊ မင္းက ဆင္တက္နင္းေတာင္ ႏိုးမဲ့ေကာင္ မဟုတ္ဘူး ဆိုျပီး ကုန္းေအာ္ပါေလေရာ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္းဘာလည္းေပါ့ အိပ္ခ်င္မႈးတူးနဲ႔ထရတာ။ တစ္ခါမွ ဒီလိုမလုပ္ဘူးဘူးေလ။ ေနာက္မွ သိတယ္။ ဟိုဘက္ အိမ္က အန္တီခ်စ္(မခ်စ္ အမ်ားအခၚ) က အေစာၾကီး အိမ္ေပၚမွာ င႐ုပ္ဆံုေထာင္းျပီး သူ႔သားကို ဆူလိုက္ဆဲလိုက္လုပ္ေနေတာ့ အေဖကတင္းျပီး ေအာ္တာ။ ဟုတ္လည္းဟုတ္တယ္ အိမ္က ႏွစ္အိမ္တာေျပာတာ တစ္အိမ္ထည္းလိုပဲ။ ၾကမ္းျပင္က တစ္ေျပးတည္း။ ဟိုဘက္ခန္းဒီဘက္ခန္းလိုမ်ိဳး။ နံရံပဲျခားတာ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ထံုးစံအတုိင္း မႏိုးဘူး။ ငယ္ငယ္ကအခုထိပါပဲ မ်က္စိေၾကာင္ေနလို႔တို႔၊ အေတြးေတြမ်ားသြားလို႔တို႔၊ ရည္းစားပူမိလို႔တို႔ ဆိုျပီး တစ္ခါမွ အိပ္ေရးမပ်က္ဘူး။ ဘယ္သူေတြဘာျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္က ေအးေဆးပဲအိပ္တာပဲ။ ျပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္က နာဂစ္တုန္းကေတာင္ ၃ နာရီေလာက္ႏိုးလာျပီး စိတ္ကူးေပါက္တာနဲ႔ ေကာင္မေလးဆီဖုန္းဆက္လိုက္တာ အားေတြဘာရိွသြားသလိုပဲ။ နာဂစ္ေတာင္ မေၾကာက္ေတာ့ဘူး အိပ္ျပစ္လိုက္ မနက္မိုးလင္း ၉နာရီကိုထိုးေရာ။ အဲတာေတာင္ ထၾကည့္ျပီး ဘာလုပ္ရမွန္းမသိတာနဲ႔ ျပန္အိပ္တာ ေန႔လည္ ၁၂ နာရီေက်ာ္မွ ဆူသံေတြၾကားလို႔ ထလာတာ။ အဲလိုဆိုေတာ့ ဒီေလာက္နဲ႔ေတာ့အေျပာ့ေပါ့။ အန္တီခ်စ္တို႔အေၾကာင္းအခု ျပန္စဥ္းစားရင္ အခုျပံဳးမိတယ္ဗ်ာ။ သူတို႔က ရပ္ကြပ္ထဲမွာဆို သူတို႔ျဖစ္လိုက္ရင္ ဆူညံေနတာ။ ကၽြန္ေတာ္ ၄ တန္းေလာက္ထင္တယ္။ အေဖက ဆိုင္ကယ္၀ယ္မယ္ဆိုျပီး မႏၱေလးကို သြားတာ။ ကၽြန္ေတာ္လည္းလိုက္သြားရတယ္။ မွတ္မွတ္ရရ ခဲေရာင္ေလးဗ်။ ေနာက္မွ ဇီးေျပာင္းလိုက္တာ။ အဲဒီေတာ့ အန္တီခ်စ္က နည္းနည္းလႈပ္လႈပ္ရြရြျဖစ္လာတာေပါ့။ သူေယာက်္ားဆို တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ဆဲလိုက္ ဆူလိုက္နဲ႔ ဆူညံေနတာ။ တစ္ခါေတာ့ ဦးမ်ိဳးတင့္က အလုပ္ေကာင္းတစ္ခုရျပီး ေဒၚလာစား ျဖစ္လာပါေရာ။ အံမယ္ အဲဒီေတာ့ၾကလည္း တစ္မ်ိဳးဗ်ာ။ ကိုမ်ိဳးတင့္ ဆိုျပီး ဆီးၾကိဳရတာနဲ႔ ေရခတ္ေပးရတာနဲ႔။ ဟာ ဟ။ ေနာက္ေတာ့ သူတို႔ဆိုင္ကယ္ တစ္စင္း၀ယ္လာပါေရာ။ ေနလည္ၾကီးဗ်ာ။ သူမ်ားေတ� �အိပ္ေနတဲ့အခ်ိန္။ ကၽြန္ေတာ္က ၀ိမ္းကစားေနတယ္ထင္တယ္။ လမ္းမေပၚမွာ ဆူညံေနတာပဲ။ ေဘာလံုပြဲလိုလို၊ နပန္းပြဲလိုလို၊ အဲဒါနဲ႔ထြက္ၾကည့္ေတာ့ လားလား ကိုမ်ိဳးတင့္(အဲေလ ဦးမ်ိဳးတင့္) က ဆိုင္ကယ္ စီးက်င့္ေနတာ။ အဲဒါကို သူက ရပ္ၾကည့္ျပီး ေအာင္မေလး ဟိုကိုေတာ့ တိုက္ေတာ့မွာဘဲ၊ လဲျပီ၊ စသည္ျဖင့္ေပါ့ဗ်ာ ေအာ္ေနေတာ့တာ။ တစ္လမ္းလံုးထြက္မၾကည့္ဘဲ ဘယ္ေနႏိုင္ေတာ့မလဲဗ်ာ။ ဆိုင္ကယ္စီးက်င့္တာ ရာဇ၀င္ပါ ၀င္သြားတယ္ ေကာင္းေရာ။

အေတြး

ထိမ္းခ်ဳပ္လို႔ ရႏိုင္မယ္ဆို

ငါ ေမ့ျပစ္လိုက္မဲ့

မင္းအေၾကာင္းေတြကို ငါေျပာလို႔မျပီးႏိုင္

အဓိပၸါယ္မဲ့ လြမ္းေနတာမ်ိဳးဆို

ဒါ ဘယ္သူ႔အေျပာလဲ

ငါက မင္းအေတြးနဲ႔

ေပ်ာ္ေနသူပါ

မင့္ေဘးက မင္းခ်စ္သူကို

ငါ မ်က္မုန္းမက်ိဳး

မင့္အခ်စ္ေတြ ျမင္ႏိုင္တဲ့

သူ႔အျပံဳးေတြကို

ငါမေရာက္ဘူးတဲ့ နတ္ျပည္ရဲ႕

ပံုရိပ္တစ္ခု အျဖစ္

ငါအမွတ္တရ သိမ္းဆည္းထားမယ္။        ။

မင္းဘယ္မွာလဲ

ဘယ္ဆီကို မင္းေရာက္ေနမလဲ ဘယ္သူနဲ႔မင္းရိွေနမယ္ ေတြးမိပါတယ္ လြမ္းေမာရင္လည္း သတိရပါတယ္ . . .

အား . . . အခ်ိန္ကိုက္ဖြင့္လာေသာ ေလးျဖဴသီခ်င္းၾကားလိုက္မိ႐ံုလို႔ ကၽြန္ေတာ္မထင္ ရင္ထဲ၀င္ျပီး ကုန္းေအာ္လိုက္ခ်င္သည္ အထိျဖစ္သည္။ ဒီအေၾကာင္း ေျပာျပရင္လည္း ခ်စ္သူကို သတိထပ္ရေနအံုးမည္။ တကယ္ေတာ့ ခ်စ္သူကုိ သတိရ လို႔ ေရးမိေနတာပါဘဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္စပ္ခ်င္လာျပီ။

မင္းနဲ႔ငါ ျပန္ေတြ႔ၾကေတာ့

မင္းေဘးမွာ ေကာင္ တစ္ေယာက္နဲ႔

စိတ္ရိွလက္ရိွေျပာလိုက္ရရင္ “ဘာလဲကြ ဒီအေကာင္”

မင္းေပးသြားတဲ့ အီးေမးကို

invite လုပ္ေတာ့

မင္းနဲ႔ငါ online ေပၚမွာ

တစ္ေန႔ၾကေတာ့ handphone နံပါတ္

မင္းေပးခဲ့ေတာ့

ေၾသာ္ ငါေလ ေပ်ာ္လိုက္တာ

မင္းနဲ႔ငါ ဖုန္းဆက္ရင္း

ေျပာလိုက္ၾကတာ

ဖုန္းျပီးတိုင္း လူးလိမ့္လို႔

ငါ့မွာ အ႐ႈးတစ္ပိုင္းပါဘဲ

ၾကင္နာသူ ဒါကိုမင္းသိရဲ႕လား

တကယ္ေတာ့ မင္းနဲ႔ငါ

မေတြ႔ျဖစ္တာ ၁ႏွစ္ေတာင္ေလာက္ၾကာ

ဖုန္းနဲ႔ပဲ ေတြ႔ျဖစ္တာ ငါ့ ရင္ေတြတုန္လို႔

အခုေတာ့ မင့္ဖုန္းကို

ဆက္လိုက္ေတာ့ “ ဌာနမွ ပိတ္”

ေအာင္မေလး ငါ့ႏွလံုးသားေလးေတာ့

ေရနစ္ျပီေဟ့ ။    ။